หลังจากแต่งงานไปแล้ว สมศรีก็ไปหาหมอเพื่อคุมกำเนิด
หมอก็แนะนำให้กินยาคุมกำเนิด พร้อมกับหยิบแผงยาคุมมาอธิบาย

หมอ : กินไปทีละเม็ด ทีละเม็ด เรียงไปตามลูกศร ห้ามย้อนศรเด็ดขาด
            ยาคุมแผงนี้ มี 28 เม็ด กินได้เดือนนึง

สมศรีก็รับยาไปกิน....

เวลาผ่านไปแค่ 7วัน สมศรีก็กลับไปพบหมออีก
สมศรี : ยาคุมที่คุณหมอให้ไปหมดแล้ว ขอซื้อเพิ่มอีกแผงค่ะ
หมอ : อ้าว ก็เพิ่งมารับไปเมื่อสัปดาห์ที่แล้วนี่เอง หมดแล้วเหรอ
            กินตามที่หมอแนะนำหรือเปล่า ?
สมศรี : ก็กินอย่างที่หมอแนะนำนั่นแหละค่ะ ทีละเม็ด ทีละเม็ด เรียงตามลูกศร
(พูดพลางบิดมือไปมาด้วยความเขินอาย)
บางวันก็ 3 ที บางวันไม่เหนื่อยก็ 4 ที ก็เลยหมดเร็วค่าาาา

วันนี้สมชายได้มีโอกาสเข้าวัด ก็เลยได้สนทนาธรรมกับหลวงพ่อ

สมชาย..หลวงพ่อครับ ดื่มเหล้านี่บาปไหมครับ
หลวงพ่อ..บาปซิโยม ผิดศีลข้อห้า ห้ามดื่มของมึนเมา
สมชาย..ถ้างั้นคนดื่มเหล้าก็ไม่ได้ขึ้นสวรรค์ซิครับ
หลวงพ่อ...ใช่แล้วโยม ตกนรกลงกะทะทองแดงด้วย

สมชาย...แล้วสูบบุหรี่ละครับ บาปไหม
หลวงพ่อ..ไม่บาปหรอกโยม
สมชาย ..ถ้างั้นก็ขึ้นสวรรค์ได้ซิครับ
หลวงพ่อ..อ๋อได้แน่นอน และโยมมีสิทธื์ไปสวรค์ก่อนใครๆอีกด้วย

เป็นเรื่องของแม่ชีฝรั่งรายหนึ่ง มีอาการปวดเอวปวดหลังก็เลยไปหาหมอ
กว่าจะไปถึงก็บ่ายมากแล้ว หมอตรวจแล้วก็บอกว่า ต้องตรวจปัสสาวะดูก่อน
หมอก็ให้แม่ชีไปปัสสาวะ เอาไปตรวจ แต่เนื่องจากเย็นแล้ว ก็บอกว่าจะส่งผลไปให้ทางไปรษณีย์

ก็ให้บังเอิญที่พนักงานตรวจสุดชุ่ย ดันสลับขวดตรวจปัสสาวะของแม่ชีกับคนไข้ตรวจครรภ์
สองวันต่อมา แม่ชีได้รับจดหมายพร้อมผลตรวจจากโรงพยาบาล
"ขอแสดงความยินดีด้วย คุณตั้งครรภ์ได้สามเดือนแล้ว"

แม่ชีอ่านแล้วถึงกับเข่าอ่อน พึมพำออกมาเบาๆว่า

"แม้แต่เทียนไข ยังไว้ใจไม่ได้ ไม่น่าเล้ยยยยยยยย"

ที่สวรรค์ชั้น 18 เป็นชั้นสำหรับสาวบริสุทธิ์เท่านั้น
ใครจะมาอยู่ชั้นนี้ได้ ต้อง virgin เยื่อพรมจรรย์ต้องอยู่ครบ ขาดนิดขาดหน่อยไม่ได้
แล้วก็มีสาวสวยนางหนึ่งมารายตัวขออยู่สวรรค์ชั้นนี้

เทวดาผู้ตรวจความบริสุทธิ์ก็จัดการตรวจเยื่อพรมจรรย์
ปรากฏว่าเยื่อพรมจรรย์ของสาวน้อยนางนี้ยังไม่ขาด
อยู่ดีครบถ้วน เพียงแต่มีตำหนิเล็กน้อย
กล่าวคือที่เยื่อพรมจรรย์มีจุดเป็นจ้ำเล็กๆ นับได้เจ็ดจุด
เทวดาไม่สามารถตัดสินได้ว่าจะยังถือว่าบริสุทธิ์อยู่หรือไม่
จึงถามสาวน้อยว่า "เธอชื่ออะไร"

สาวน้อยก็ตอบไปทันใดว่า

หนูชื่อ "ส โ น ไ ว ท์" ค่ า

(บอกแล้วว่าเป็นเรื่องทะลึ่ง คุณก็ยังคลิกเข้ามา)

ตกเย็นแม่บ้านเข้าครัวทำกับข้าว ปล่อยให้ลูกๆพักผ่อน
พ่อบ้านก็นอนเอกเขนกอ่านหนังสือพิมพ์ เปิดทีวี
ลูกคนเล็กเล่นเกมส์เพลย์สเตชั่น ลูกสาวอ่านนิยาย กันในห้องพักผ่อน

อาหารเสร็จสรรพ แม่บ้านยกสำรับมาวางไว้บนโต๊ะอาหาร พลางบอกเข้าไปในห้องพักผ่อน

"เอ้า...ลูกๆมากินข้าวกันได้แล้ว"

ไม่มีใครขยับเขยื้อน ใครทำอะไรก็ยังทำอยู่ ไม่มีใครสนใจ
แม่บ้านก็เดินเข้ามาในห้องพักผ่อน มองไปที่พ่อบ้านด้วยความหมั่นไส้

"ไอ้นั่นก็เล่นแต่เกมส์ ไอ้นี่ก็เอาแต่อ่านนิยายไม่กระดุกกระดิก
นี่คุ้น... โตแล้วก็ทำตัว เป็นตัวอย่างบ้างซิ"

พ่อบ้านละจากหนังสือพิมพ์มองไปที่แม่บ้าน

"น้อยๆหน่อย นี่ผัวนะ ...ไม่ใช่ลูก"

" ไม่รู้ล่ะ ใครดูดนมชั้น ก็เป็นลูกทั้งนั้นแหละ "   แม่บ้านแว้ดใส่

เพลง "รักคุณเข้าแล้ว" เป็นเพลงอมตะเพลงหนึ่ง แต่งโดย สุนทรียา ณ.เวียงกาญจน์
คุณสุเทพ วงศ์กำแหงนำมาร้องจนโด่งดัง
คนทะลึ่งอย่างผมเห็นแล้วก็อดทะลึ่งไม่ได้
โดยเฉพาะคำว่า "รัก"
คุณลองเปลี่ยนเป็นคำอื่นดูซิครับ
ดูว่าคุณทะลึ่งเหมือนผมหรือเปล่า

[เป็นไงครับ คุณทะลึ่งเข้าขั้นแล้วหรือยัง.....]

สมศักดิ์แต่งงานกับหมวยลูกเฒ่าแก่ฮง
ทุกครั้งที่สมศักดิ์ชวนภรรยาเล่นจ้ำจี้
หล่อนมักอ้างว่าปวดหัวทุกครั้ง ก็เลยไม่ได้อึ๊บซะที
สมศักดิ์ก็ไปปรึกษาหมอไทย หมอไทยก็ให้พาราเซตตามอลมากิน
กินยาไปแล้ว อาการภรรยาก็ยังไม่หายปวดหัว สมศักดิ์ก็เลยไม่ได้อึ๊บ

สมศักดิ์ก็ไปหาหมอฝรั่ง หมอฝรั่งก็ให้แอสไพรินมากิน
กินยาฝรั่งแล้ว อาการภรรยาคุณสมศักดิ์ก็ยังไม่หาย สมศักดิ์ก็ยังไม่ได้อึ๊บสักที

คุณสมศักดิ์ก็เลยชักหงุดหงิดขึ้นมาแล้วซิ
สุดท้ายคุณสมศักดิ์ก็ไปหาหมอซินแซ
หมอซินแซได้ฟังเรื่องราวแล้ว จึงบอกว่า
ไฮ้...ลื้อไม่ต้องฟังเสียงอี..... ปล้ำเลยยยย

คุณสมศักดิ์กลับมาบ้าน ภรรยาถามว่าไปหาซินแซได้อะไรมาบ้าง
คุณสมศักดิ์ไม่ตอบ ว่าแล้วก็จัดการตั้งหน้าตั้งตาลุยลูกเดียว
จนกระทั่งเสร็จสมอารมณ์หมาย พลันก็ได้ยินเสียงภรรยาถอนหายใจเฮือก
พร้อมกับเอ่ยด้วยเสียงสดใส

"อั้วหายปวกหัวเลี่ยว ...รู่ งี้ .....ให้ฝังเข็มตั้งนางเลี่ยว"

สูติแพทย์ของโรงพยาบาลรู้สึกแปลกใจเป็นอันมาก เมื่อชายหนุ่มที่เพิ่งเป็นพ่อหมาดๆรายหนึ่ง เดินเข้ามาหาเป็นการส่วนตัว
"ผมพอจะช่วยอะไรคุณได้บ้างมั่งครับ" คุณหมอถามไถ่อย่างอารมณ์ดี

"หมอ" คุณพ่อลูกอ่อนครางเสียงอ่อย
"ผมกลุ้มใจเหลือเกิน ลูกผม ทำไมถึงหัวแดงออกน้ำตาลอย่างนั้น"

"ทำไมกะอีแค่เด็กผมแดงออกน้ำตาลหน่อยคุณถึงกับกลัดกลุ้มมากนัก"
หมอถามเพราะยังงงๆอยู่

"คืองี้ครับ... ไอ้ผมเองก็ผมดำ แม่เด็กก็ผมดำ ปู่ย่าตาทวดเราก็ผมดำทั้งนั้น" สามีอธิบายหมอ
"หมอพอจะอธิบายตามหลักวิทยาศาสตร์ได้ไหมว่า ทำไมลูกผมจึงผมแดง"

หมอนั่งคิดสักครู่ พร้อมกับซักไซ้ไล่เรียงเทือกเถาเหล่ากออยู่ไปเป็นนานก็หาคำตอบไม่ได้
สุดท้ายหมอก็ถามถามว่า

"ถามจริงๆเหอะ คุณกับภรรยานอนกันบ่อยแค่ไหน"
"เอ่อ....ก็...ก็..เดือนละครั้ง สองครั้ง"
"มิน่า........"   หมอตบเข่าหนึ่งฉาด
"เพราะอะไรหรือหมอ"   สามีถามอย่างกระตือรือล้น

"นานๆใช้ที มันก็ขึ้นสนิมนะซิ หัวเด็กผ่านออกมา ก็เลยติดสนิมหนะ"